Schon zum zweiten Mal greife ich diese Thematik auf; vorangegangen ist 2001 die für Noëmi Schindler und Christoph Roy geschriebene erste Scène. Fasziniert von der Besetzung und ihrem dramatischen Potenzial, nehme ich den Faden wieder auf und erforsche weitere Ausdrucksformen, Situationen, Gesten.
Die Emotionen der beiden “Schauspieler“ fliessen in die Musik ein und lassen diese mitlachen und mitsingen.
Die rhetorischen Pausen, Glissandi und Mikrointervalle steigern die Spannung, die sich zunächst in einem heftigen Dialog aufbaut und in der Schlussphase in eine stille Reflexion verwandelt.
Scène II entstand im Auftrag des Ensemble Leminiscate.
Bettina Skrzypczak
POLSKI
Scena dialogu na estradzie; czyż jest coś bardziej ekscytującego? Sytuacja budząca oczekiwania, wymagająca koncentracji, ale również i współodczuwania.
Już po raz drugi, sięgam do tej tematyki, nawiązując do napisanej w 2001 dla Noemi Schindler i Christopha Roy Scène I. Zafascynowana obsadą i tkwiącym w niej potencjale dramaturgicznym, podejmuję zapoczątkowany przed laty wątek, by szukać nowych form muzycznego wyrazu, sytuacji, gestów.
Pauzy retoryczne, pochody glissandowe i mikrointerwalika slużą spotęgowaniu napięcia tkwiącego w tym muzycznym dialogu, który w swej fazie końcowej przechodzi w cichą refleksję.
Utwór powstał na zamówienie zespołu Ensemble Leminiscate.
Bettina Skrzypczak